e-Galatsi

σερφάροντας στο Γαλάτσι

Ένα φαινόμενο συνεχώς αυξανόμενο τα τελευταία χρόνια ...στα σπίτια, στα σχολεία, στις παρέες , στην κοινωνία  και που μας αφορά όλους, αποτελεί θέμα συζήτησης στην εκδήλωση ,που θα πραγματοποιηθεί    την Δευτέρα 4 Μαρτίου στις 19:30 στο Πολιτιστικό και Κοινωνικό χώρο "παίρνω αμπάριζα" (Γαλακηδών 11 & Λυσίου)

Ομιλητές 

·         Μαρία Πετροπούλου - Ψυχολόγος, Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια

·         Κορίνα Κεχρολόγου - Φιλόλογος, Υποψήφια Διδακτόρισσα Κοινωνικής Γεωγραφίας

·         Τάσος Βαρούνης - Εκπαιδευτικός

Την Κυριακή 25 Φεβρουαρίου στις 10:30, η Τοπική Οργάνωση Γαλατσιου και η Νομαρχιακή Επιτροπή Βόρειου Τομέα Αθηνών, πραγματοποιούν στο Πολιτιστικό Κέντρο Γαλατσίου "Καμίνι" θεματική εκδήλωση 

Η  Ακρίβεια, η Νέα Γενιά, θα είναι η πρώτη θεματική ενότητα και θα ακολουθήσει η ενότητα για τις Εργασιακές Σχέσεις, το Δημογραφικό και τη Κοινωνική Κατοικία 

 

 

Την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου  στις 8 το βράδυ, προβάλλεται στον Πολιτιστικό χώρο Παίρνω Αμπάριζα (Λυσίου και Γαλακήδων 11 Γαλάτσι),

η ταινία «Μέσα από τις Φλόγες», (Incendie) Καναδάς, 2010

Σκηνοθεσία: Ντενί Βιλνέβ

Σενάριο: Ντενί Βιλνέβ, Γουατζί Μουαγάντ, Βαλερί Μπογκράντ-Σαμπάνι

Πρωταγωνιστούν: Λούμπνα Αζαμπάλ, Μελίσα Ντεσορμό-Πουλέν, Μαξίμ Γκοντέτ, Ρεμί Ζιράρντ

Διάρκεια: 130 λεπτά

 

Οικογενειακά μυστικά κι εθνικά τραύματα, μπλέκονται σε ένα κουβάρι ενοχής, πόνου και θλίψης. Ο Ντενί Βιλνέβ μεταμορφώνει ένα θεατρικό έργο σε μια αληθινά κινηματογραφική εμπειρία κι ανοίγει ένα οικογενειακό δράμα, στο εύρος μια σημαντικής, πολιτικής ταινιας.

Η υπόθεση: Μετά το θάνατο της μητέρας τους, δυο αδέλφια στον Καναδά κληρονομούν ανάμεσα σε άλλα την αλήθεια για τη ζωή της και την οικογένειά τους, σε δυο φακέλους.

Ο ένας προορίζεται για τον πατέρα τους που θεωρούσαν νεκρό, κι ο άλλος έχει παραλήπτη έναν αδελφό που δεν γνώριζαν ότι είχαν. Κι αν ο γιος της αδιαφορήσει για τις τελευταίες της επιθυμίες, η κόρη θα ταξιδέψει στη μέση ανατολή για να ανακαλύψει μια κρυμμένη, συγκλονιστική πλευρά από τη ζωή της μητέρας της.

Με μια ιστορία που διασχίζει το χρόνο και το χώρο, ταξιδεύοντας από τη δύση στην ανατολή κι από το παρελθόν στο σήμερα, και με την κάμερα σα μια αχτίδα φωτός που ανοίγει δρόμο στο σκοτάδι ενός οικογενειακού μυστηρίου, το φιλμ του Βιλνέβ έχει κάτι από την ένταση ενός θρίλερ κι από τη σπαρακτική οδύνη μιας βαθιά προσωπικής, αλλά κι ολοκληρωτικά πολιτικής ταινίας.

Υφαίνοντας τις γραμμές της αφήγησης με τρόπο αριστοτεχνικό, δίνοντας στους ηθοποιούς του το υλικό για να βυθιστούν σε ρόλους που δεν ορίζονται με εύκολους χαρακτηρισμούς, και κυκλώνοντας τη φρίκη μιας κατάστασης που μοιάζει κοινός τόπος για τη μέση ανατολή μέσα από το πρίσμα μιας προσωπικής εμπειρίας, το φιλμ του Βιλνέβ δεν χάνει από τα μάτια τους ήρωές του, αλλά κατορθώνει να σχηματίζει και μια μεγαλύτερη εικόνα που συναρπάζει και συγκλονίζει.

 

 https://pernoampariza.wordpress.com/2024/02/07/%cf%83%ce%b9%ce%bd%ce%b5-%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%b6%ce%b1-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b2%ce%bf%ce%bb%ce%b7-%cf%84%ce%b1%ce%b9%ce%bd%ce%b9%ce%b1%cf%83-3/

 

 

 

 

 

 

Την Κυριακή 25 Φεβρουαρίου  στις 8 το βράδυ, προβάλλεται στον Πολιτιστικό χώρο Παίρνω Αμπάριζα (Λυσίου και Γαλακήδων 11 Γαλάτσι),

η ταινία «God Bless America», Η.Π.Α. 2011

Σενάριο- σκηνοθεσία:   Bobcat Goldthwait

Πρωταγωνιστούν:: Joel MurrayTara Lynne BarrMackenzie Brooke Smith

 

 

God Bless America (2011)

Απολυμένος από την εργασία του, αποκηρυγμένος από την κόρη του και μόλις διαγνωσθείς με όγκο στον εγκέφαλο, ο Frank (Joel MurrayThe Artist) έχει πιάσει πάτο, και δεν μπορεί να βρει νόημα στη ζωή του.
Ο Frank έχει και προβλήματα ύπνου μεταξύ άλλων, έτσι κάθεται ώρες άυπνος, βλέποντας ό,τι χειρότερο έχει να προσφέρει η ανθρωπότητα μέσω της τηλεόρασης αργά το βράδυ…


Υπόψιν αυτή είναι μια από τις πιο διασκεδαστικές ταινίες για φέτος και όχι για τους προφανείς λόγους. Είναι φυσικά μια φαντασίωση εκδίκησης απέναντι σε όλο το τηλεοπτικό junk που μας κατακλύζει καθημερινά, έτσι που κάποιος πιάνει τον εαυτό του να εύχεται ένα ανάλογο τέλος - λουσμένο με αίμα - στην τυραννία των ατάλαντων και της αλαζονείας του ριάλιτι tv. Πιάνοντας από εκεί που άφησε το Idiocracy/2006 είναι πρώτιστα ανελέητη κριτική για τις τηλεοπτικές μας επιλογές και το σύγχρονο τρόπο ζωής. Ζώντας μέσα σε έναν κόσμο ημι-ηλιθίων, ο - προερχόμενος από την tv -Τζόελ Μάρεϊ ενσαρκώνει τον αντι- ήρωα της ψυχαγωγικής καθημερινότητας, έναν άλλον taxi driver που το παίρνει πάνω του να καθαρίσει τη βρωμιά από τους ψηφιακούς δέκτες. Το έξυπνο - διανθισμένο με ατακαριστούς διαλόγους - σενάριο βοηθά το σκηνοθέτη να ξεπεράσει τους σκοπέλους μιας μονοδιάστατης κριτικής που έχουμε πιθανότατα ξανακούσει προς το πραγματικό μήνυμα και το σκοτεινό χιούμορ που το περιβάλλει: kill your television. Σα να μας φωνάζει: βγες έξω στον αληθινό κόσμο...

 

 

https://pernoampariza.wordpress.com/2024/02/20/%cf%83%ce%b9%ce%bd%ce%b5-%ce%b1%ce%bc%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%b6%ce%b1-%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b2%ce%bf%ce%bb%ce%b7-%cf%84%ce%b1%ce%b9%ce%bd%ce%b9%ce%b1%cf%83-5/

 

 

Την Κυριακή 4 Φεβρουαρίου  στις 8 το βράδυ, προβάλλεται στον Πολιτιστικό χώρο Παίρνω Αμπάριζα (Λυσίου και Γαλακήδων 11 Γαλάτσι),

η ταινία «Ένας θρίαμβος», (Un Triomphe) 2021

  

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: Κωμωδία

ΧΩΡΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: Γαλλία

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 105 min.

Σκηνοθεσία: Εμανουέλ Κουρκόλ

 

Πρωταγωνιστούν: Καντ Μεράντ, Νταβίντ Αγιάλα, Λαμίν Σισοκό

Ο θεατρικός ηθοποιός Ετιέν δουλεύει ως υπεύθυνος ενός θεατρικού εργαστηρίου σε μια φυλακή και σκοπεύει ο ασυνήθιστος θίασός του που αποτελείται αποκλειστικά από κρατούμενους για ανεβάσει το διάσημο έργο του Σάμιουελ Μπέκετ «Περιμένοντας τον Γκοντό».

Μια πανέξυπνη, γενναιόδωρη και βαθιά τρυφερή ανθρώπινη κωμωδία που έγινε μεγάλη εμπορική επιτυχία στη Γαλλία. Η ευκαιρία ζωής για τον ήρωα συναντά την πεμπτουσία του αξεπέραστου κειμένου του Μπέκετ. Δεν είναι τυχαίο ότι το φιλμ βασίζεται σε ένα αυθεντικό περιστατικό που συνέβη στη Σουηδία το 1980 –στη δημόσια πρεμιέρα της παράστασης οι κρατούμενοι απέδρασαν– και όταν το έμαθε ο Μπέκετ ήταν ενθουσιασμένος δηλώνοντας πως αυτό είναι το πραγματικό νόημα του έργου!

Μια κωμωδία χωρίς φιοριτούρες και περιττά κολπάκια που μιλά για την ανθρώπινη κωμικοτραγωδία της ζωής και το νόημα της αναμονής ενός γεγονότος που δεν έρχεται ποτέ. Καταπληκτικοί οι ερμηνευτές στην πλειονότητ;a τους κι εξαιρετικός ο μονόλογος του Καντ Μεράντ στο φινάλε για ένα φιλμ που κέρδισε το βραβείο της καλύτερης ευρωπαϊκής κωμωδίας της χρονιάς από την European Film Academy.

 

 

"Παίρνω Αμπάριζα"