e-Galatsi

σερφάροντας στο Γαλάτσι


Tηλέφωνο κρατήσεων: 210-2024963
Λεωφόρος Γαλατσίου 82 - ΣΤΑΣΗ ΛΙΝΑΡΑ

Το  φετεινό Πάσχα στο Γαλάτσι…μπορεί να μην συνοδεύεται από το όμορφο φυσικό περιβάλλον του χωριού ,σίγουρα όμως η μυρωδιά και η  γεύση από το Φούρνο Μαρέτση  μας φέρνουν πιο κοντά  σε ένα παραδοσιακό Πάσχα.

Γιατί στο Φούρνο αυτό της γειτονιάς μας, τα κουλουράκια ,τα  τσουρέκια κι ένα σωρό άλλες λιχουδιές   για το Πασχα, δημιουργούνται με το πάθος και την αγάπη του Στέλιου, για την παράδοση και τα αγνά υλικά.

Μια παράδοση που έρχεται από το  1984, τότε που κάποιες γειτονιές στο Γαλάτσι …μύριζαν ακόμα χωριό.

 


Σίγουρα πάντως,αρκεί μια τυχαία επίσκεψη ,μια ματιά στη βιτρίνα και το άρωμα από τις λιχουδιές …για να σας κάνουν να ξαναπεράσετε.

Φανταστείτε ,ότι οι «κύριοι» που λήστεψαν τον φούρνο την προηγούμενη εβδομάδα και είχαν …φύγει με κερασμένα τσουρεκάκια ,συνελήφθησαν γιατί επέστρεψαν στον τόπο του εγκλήματος.Και δεν επέστρεψαν για να επιχειρήσουν μια ακόμα ληστεία,αλλά για να αγοράσουν αυτή τη φορά  ,όπως είπαν στους αστυνομικούς, τα υπέροχα εκείνα τσουρεκάκια και κάτι κουλουράκια ,που τους είχαν κάνει  να γυαλίσει το μάτι τους

 

Και αφού και φέτος  το Πάσχα ,ελέω πανδημίας, θα μείνουμε στο Γαλάτσι, μια καλή ιδέα για το τραπέζι της Κυριακής θα ήταν να στείλουμε ,όπως κάναμε παλιά , το ταψάκι  με το αρνί στον φούρνο της γειτονιάς μας …όπου ο Στέλιος,από νωρίς το πρωί έως τις 1:30 το μεσημέρι , θα αναλάβει να  μας το ψήσει με τρόπο,που θα μας κάνει να γλείφουμε τα δάχτυλά μας.

 

Το Πάσχα όμως δεν τελειώνει στο αρνάκι.Προφανώς αργά το απόγευμα ,θα θέλαμε ν’ αλλάξουμε γεύση  και να δοκιμάσουμε κάτι το γλυκό και σιροπιαστό. Και γι αυτό έχει προβλέψει ο Στέλιος...Μια ματιά  μονάχα φτάνει , στο κανταϊφι-γαλακτομπούρεκο ή το γαλακτομπούρεκο,  για να γεμίσει χαρά και γλύκα η ψυχή μας και να κάνει πάρτυ ο ουρανίσκος μας.

 

 

 

 

Στη φωτογραφία διακρίνεται η Λεωφόρος Γαλατσίου...και η Λεωφόρος Βέικου (χωματόδρομος..κάτι σαν μονοπάτι).Οι κήποι με τα περιβόλια,έφταναν έως την Αγίας Γλυκερίας. Περιβόλια ονομάζεται η περιοχή αυτή σήμερα

Γύρω στο 1930, χτίζεται απέναντι από την εκκλησία της Αγίας Γλυκερίας ,το ξενοδοχείο Δροσιά,ιδιοκτησίας Λιασκοβίτη.Το ξενοδοχείο φιλοξενεί κατά καιρούς μεγάλα ονόματα της πολιτικής,οικονομικής και καλλιτεχνικής ζωής του τόπου.Λέγεται μάλιστα,ότι σε αυτό κρύφτηκε από τον ιδιοκτήτη που ήταν συγχωριανός του, ο Νικόλαος Πλαστήρας,όταν τον κυνηγούσαν οι πράκτορες των Μεγάλων Δυνάμεων,για να ανακαλέσει την καταδικαστική απόφαση της "Δίκης των Εξι".
Αργότερα,δίπλα στο ξενοδοχείο δημιουργείται το γνωστό νυχτερινό κέντρο "Μοστρού" ,το οποίο άφησε εποχή στη νυχτερινή ζωή της Αθήνας για τους χορούς του και τα μεγάλα καλλιτεχνικά ονόματα που φιλοξενούσε.
Πηγή πληροφορίας για το ξενοδοχείο:GALATSINET

Mε το ξενοδοχείο Δροσιά και το "Μοστρού" συνδέεται και η ιστορία δυο νέων που αυτοκτόνησαν από έρωτα τη δεκαετία του ΄30, επειδή δεν τους άφηναν να παντρευτούν...
Ρομαντικές ιστορίες αγάπης συγκλόνιζαν την ελληνική κοινωνία το 1931. Το ένα μετά το άλλο, νεαρά ζευγάρια αυτοκτονούσαν προκαλώντας ανθρώπινες τραγωδίες και οι εφημερίδες πλημμύριζαν με ατελείωτα ανθρώπινα και ευαίσθητα κείμενα.

Τον Απρίλιο του 1931, ο  27χρονος αξιωματικός Βασίλειος Γ., γόνος στρατιωτικής οικογένειας, αγαπούσε την 20χρονη καλλονή Λιλή Α. Προσπαθούσε δε να ενταχθεί στους κόλπους τη νεοσύστατης Αεροπορίας, ώστε να εισπράττει μεγαλύτερο μισθό και να αντεπεξέλθει στις ανάγκες ενός γάμου. Ωστόσο, η οικογένειά του δεν έβλεπε με καλό μάτι την επιλογή του, δεδομένης της κακής οικονομικής κατάστασης της αγαπημένης του. Ο πατέρας του, απόστρατος αξιωματικός, φρόντισε ώστε να απορριφθεί ο γιος του, οπότε το ζευγάρι βρέθηκε σε αδιέξοδο.

Αποφάσισαν λοιπόν να πάνε για περίπατο στην εξοχή του Γαλατσίου. Εκεί, αφού απόλαυσαν τους μεζέδες της ταβέρνας του «Μοστρού», ήπιαν τα σχετικά καραφάκια τους και σε ευθυμία κατευθύνθηκαν απέναντι στο εξοχικό ξενοδοχείο «Δροσιά».(Προφανώς το ξενοδοχείο ,λειτουργούσε και σαν ξενοδοχείο "Ημιδιαμονής) Εκεί παρήγγειλαν εκ νέου ούζο και, αφού άδειασαν το καραφάκι τους, ο αξιωματικός πυροβόλησε την αγαπημένη του και μετά αυτοπυροβολήθηκε.

Περισσότερο όμως εντυπωσίασε το γεγονός ότι και οι δύο νέοι έφυγαν από τη ζωή αγνοί! Εκείνη είχε βγάλει μόνο το καπέλο και τα παπούτσια της και εκείνος το αμπέχονό του. Οι επιστολές που άφησαν στις οικογένειές τους αποτελούσαν μνημεία ευαισθησίας, ενώ στο τελευταίο ταξίδι τους στο Α’ Κοιμητήριο των Αθηνών τούς ακολούθησαν βουβοί δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων....

Πηγή:H Μηχανή του Χρόνου