e-Galatsi

σερφάροντας στο Γαλάτσι

                                                

 

Διαπιστευμένος με  ΕΟΠΥΥ
(Δέχεται και με ραντεβού)

Δευτέρα έως Παρασκευή : 9:30 -12:30 & 17:30– 20:30

Ιατρικά πιστοποιητικά για άδεια οδήγησης

 

ΣΥΡΟΥ 9-11 ,ΠΑΛΑΙΟ ΤΕΡΜΑ-ΓΑΛΑΤΣΙ

 

Τηλ:210 2930 460 , Κιν:6944 281 772

 

e-mail Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

 

 

Νοιώθω χρέος μου έναν  αποχαιρετισμό στο Κώστα Καλεσάκη,που απρόοπτα αρρώστησε  και εξ ίσου απρόοπτα έφυγε από την ζωή και κηδεύθηκε σήμερα Σάββατο. Του χρωστάω  δύο κουβέντες διαφορετικές, γιατί με τον Κώστα εν ζωή δεν χρειαζόταν, επειδή στη παρέα των πολλών μπορούσαμε  να εκφραζόμαστε  με κινήσεις χεριών ,με συσπάσεις χειλιών ,με μορφασμούς ,με γκριμάτσες , σαρκάζοντας και αυτοσαρκαζόμενοι. Αποτέλεσμα ήταν  απολαυστικές  θορυβώδεις συζητήσεις που έβγαζαν γέλιο. 

 Με τον Κώστα  γνωρισθήκαμε αρκετά καλά τις τελευταίες δεκαετίες, εγώ πλασαρισμένος   ως τρίτος ,σε μια αχώριστη παρέα των ‘’ 2 ‘’ ( Καλεσάκης – Μούκας). Είχαμε πετύχει υψηλό βαθμό εκτίμησης από τότε που κατέβηκα στα Δημοτικά με Λεβογιάννη – Χατζούδη-Χωριανόπουλο και συνεχίστηκε μέχρι τις μέρες μας όπου από εμένα επεδίωκε περισσότερα.

Ήταν ευφυής και διαβασμένος ο Κώστας . Γι αυτό δεν συμβιβαζότανε με την μετριότητα .Δεν ισοπεδώθηκε σε παρέες χαλαρές. Δεν επεδίωξε να ψηλώσει το μπόι του που ήταν ψηλό. Τακτικές ήταν οι έξοδοί του για καφέ  με την Αρετή και τις κόρες του. Καταλάβαινες ότι είχες να κάνεις με μία ξεχωριστή με στενό ιστό οικογένεια. 

Δεν είχε ένα απλό πέρασμα από το Γαλάτσι ο Κώστας, ώστε η ‘’ φυγή ‘’ του να μην αποτελέσει μείζον κοινωνικό γεγονός .Ο Κώστας ήταν μία ισχυρή και συνειδητοποιημένη προσωπικότητα γνωστός για την ενεργή πλην διακριτική συμμετοχή του στα κοινά της πόλης . Ήταν τακτικός  θαμώνας στο                              INTERNET  Café, όπως  και στο καφέ της  ‘’ ΓΙΩΤΑΣ ‘’ . Καθημερινός δε περιπατητής στη Λεωφόρο Βέϊκου.                                                                                                                                                                                            

Κεντρικό χαρακτηριστικό γνώρισμα του Καλεσάκη ήταν του υποδειγματικού πολίτη, όχι όπως τον εννοούν οι κομματικές γραφειοκρατίες, αλλά όπως αυτός, υπακούοντας στις αρχές του, τις εφάρμοζε

Ήταν πολιτικοποιημένος  χωρίς όμως να τον αγγίξει ο κομματικός πατριωτισμός.Ήταν αυστηρός απέναντι στο δογματισμό και στο λαϊκισμό  ,είτε αφορούσε στο κεντρικό πολιτικό επίπεδο είτε στο Γαλάτσι. Δεν χαιδευε αυτιά γιατί ως πολίτης δεν ζήτησε την εξαργύρωση της προσφοράς του στα κοινά.  Ήταν παρών σε κάθε δραστηριότητα της πόλης, όχι μόνο στις κεντρικές εκδηλώσεις, όπως το ΠΑΛΑΙ, οι αναδασώσεις, το κέντρο πόλης, οι κοινόχρηστοι-κοινωφελείς χώροι …

Χαρακτηριστική η είκόνα του ΚΏΣΤΑ ήταν να τον βρίσκεις χωμένο  στις φυλλωσιές των δένδρων στο δάσος Γαλατσίου να τα κλαδεύει ,να τα χαϊδεύει. Ήταν το πρότυπο του οικολόγου.

Είναι βαρύς ο πόνος, τρομακτική η απώλεια για την γυναίκα του και τα δύο παιδιά του. Είναι, όμως παρηγοριά να σκέπτονται ότι η ζωή τους επιφύλαξε έναν τέτοιο σύζυγο ,έναν τέτοιο πατέρα! 

Κώστα Καλεσάκη, καλό ταξίδι ! Να πεις του Βασίλη ότι τον σκεπτόμαστε!

 

"Ίκαρος Πετρόπουλος"

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου 

 

 

Την  Κυριακή 15/12/19  στα Τρίκαλα, με την εκδρομή της ΔΡΑΣΗΣ , βρεθήκαμε μπροστά σε μία  πόλη ,πανελλαδικά γνωστή για τους πολυάριθμους επισκέπτες,  που όμως, έχει μία σπάνια λειτουργικότητα. 
Έχει κι έναν πετυχημένο Δήμαρχο ( Παπαστεργίου ) ,πανελλαδικά γνωστό, που πρόσφατα εκλέχτηκε και πρόεδρος στην ΚΕΔΕ.
Ο κ.Παπαστεργίου μας καλωσόρισε ,μας ενημέρωσε για την πόλη του και πρόθυμα δέχτηκε ερωτήσεις .
Με κατηγορηματικό τρόπο, μας διαβεβαίωσε ότι, η επιτυχία του οφείλεται στην   συλλογική δουλειά και   στο όραμα για την πόλη,τόσο του ιδίου, αλλά  και  των συνεργατών του,όπως και των προκατόχων του,δηλαδή στοιχεία που απουσιάζουν από την δική μας πόλη,το Γαλάτσι.   Και μιας και μιλάμε για συλλογική δουλειά και  όραμα ,ας ανατρέξουμε σε δύο  στοιχεία: 
                                                                                                                                                                   
 Α .Κέντρο πόλης.Όλοι  αναφέρονται σ αυτό , σε  καμία ,όμως,δημοτική αρχή , δεν υπήρξε όραμα, ούτε υπεύθυνη συλλογική δουλειά . Γιατί το όραμα για να πραγματωθεί απαιτούνται και ρήξεις.Με αντίθετο το Γαλάτσι,ολυμπιακοί αγώνες δεν θα γίνονταν,το 2004.Αν υπήρχε όραμα η πόλη θα το είχε πετύχει,  πρώτα ως ολυμπιακός Δήμος ,και δεύτερο με έγκαιρη και δυναμική παρέμβαση στην ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, όταν  γίνονταν οι μελέτες για την γραμμή u4 του μετρό.

Β. ΠΑΛΑΙ. Το κίνημα της πόλης   είχε αποτρέψει την μετατροπή του σε εμπορικό κέντρο και   είχε σχεδιάσει και προωθήσει   την οραματική προοπτική  ένταξης του ΠΑΛΑΙ στην λειτουργία της πόλης.Μίας πόλης που ενώ προσφέρει πολλά  στο λεκανοπέδιο και εδικαιούτο ενός σοβαρού  έργου, εν τούτοις, δεν διαθέτει υποδομές, δεν έχει κέντρο πόλης ,ούτε σημεία αναφοράς και κοινωνικής συνεύρεσης των πολιτών.                                                               
Η προοπτική αυτή << έφυγε>> ταυτόχρονα με την αποδυνάμωση του κινήματος και την απουσία οράματος από τις Δημοτικές αρχές. Ποιο ήταν το όραμα; 
Μα ,η μεταφορά του <<σφυγμού>> της πόλης  στην περιοχή  μεταξύ του Άλσους Βέικου  και του ΠΑΛΑΙ,( αλλαγή προσανατολισμού της πόλης ) με επίκεντρο την νεολαία  και πραγματική άνθηση  του αθλητισμού - πολιτισμού . Τούτο προυπέθετε :                                                                                                                                         
Πρώτον :Διεκδίκηση της ολυμπιακής  εγκατάστασης από τον Δήμο σε συνεργασία( κι  όχι αντιπαραθετικά ) με το κίνημα της πόλης -περιοχής και λειτουργία της ως κυψέλη αθλητισμού –πολιτισμού . Η ΔΡΑΣΗ και το κίνημα της πόλης- περιοχής ,  είχε επωάσει την λύση  επιτυγχάνοντας ομόφωνες απόφασεις των Δημοτικών Συμβουλίων των Δήμων Γαλατσίου ,Ν.Ιωνίας , Αθηναίων  και  συνέργεια της Περιφέρειας Αττικής .                                                                                       
Δεύτερον: Επικοινωνία  του κλειστού αθλητικού κέντρου ( Άλσος Βέικου ) με το ΠΑΛΑΙ,είτε με υπόγεια σήραγγα ,έιτε με υπέργεια,καλαίσθητη,οικολογική  γέφυρα ( όχι βέβαια την υπάρχουσα). 
Τρίτον:Εγκατάσταση στο ΠΑΛΑΙ   ορισμένων κεντρικών υπηρεσιών ( Δημαρχείο ,Εφορία,ΙΚΑ....),που  κυρίως ,λειτουργούν μέχρι το μεσημέρι.Επίσης,ορισμένες υποστηρικτικές δημοτικές δραστηριότητες ( καφέ – πρόχειρο φαγητό....)                                                                                                                       
Τέταρτον:Βελτίωση και αξιοποίηση του ασφαλτωμένου  εσωτερικού δρομίσκου στο αριστερό της λεωφόρου για την εύκολη μετακίνηση των κατοίκων προς ΙΚΑ- Εφορία κ.λ.

Ευνόητο είναι ότι,μία δυναμική κοινωνία (Δήμος – κίνημα ),θα εξασφάλιζε τα έξοδα λειτουργίας,πέραν άλλων,  από τα ανταποδοτικά των υπηρεσιών  που θα στεγάζονταν.  Ευνόητο είναι ότι θα παρουσιάζονταν προβλήματα.Όμως , η οραματική πολιτική για να  πετύχει, θα τολμήσει ακόμη κιαι ρήξεις,  κρατώντας ανοιχτή    την προοπτική διευθέτησης των προβλημάτων που θα προκύπτουν .
Διαφορετικά, τακτοποιείς την συνείδησή σου,υποστηρίζοντας το ανέφικτο,ρίχνοντας στην χάση και στην φέξη ορισμένες  στρακαστρούκες!

 

Του Ίκαρου Πετρόπουλου

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου

 

     Γιατί δεν κατέβηκες στις Δημοτικές εκλογές;

     Αντίο....Βασίλη Αποστολίδη