e-Galatsi

σερφάροντας στο Γαλάτσι

Αθλητικά νέα

loading...

ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ

loading...

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

loading...

Του  Πιτσιρίκου

Ξέρω πως συνήθισες τις σφαλιάρες. Ξέρω πως συνήθισες την ταπείνωση. Ξέρω πως συνήθισες τον εξευτελισμό. Ξέρω πως δεν έχεις συνείδηση. Ξέρω πως δεν έχεις αξιοπρέπεια. Θέλω να σε ενημερώσω, όμως, πως δεν είσαι παράδειγμα προς μίμηση. Είσαι παράδειγμα προς αποφυγή.

Το ακόμα χειρότερο είναι πως δεν είσαι μόνο παράδειγμα προς αποφυγή. Είσαι η πλειοψηφία.

Είδες τη χώρα σου να διαλύεται αλλά δεν τόλμησες να αντιδράσεις.

Είδες τους συνανθρώπους σου να απελπίζονται αλλά το μόνο που σκέφτηκες ήταν «εγώ είμαι καλά ακόμα».

Είδες μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων να μεταναστεύει στο εξωτερικό και σκέφτηκες «τα δικά μου παιδιά δεν έχουν ανάγκη».

Είδες το φασισμό να φουντώνει και σκέφτηκες πως δεν σε αφορά, πως δεν οφείλεται και στη δική σου αδιαφορία.

Είδες τους απελπισμένους πρόσφυγες και ενόχλησαν την «αισθητική» σου γιατί σου θύμισαν πως και οι πρόγονοί σου ήταν πρόσφυγες.

Είδες την ατιμωρησία των πολιτικών και των νταβατζήδων, και σκέφτηκες πως «δεν πρέπει να πηγαίνω κόντρα στους δυνατούς αλλά να είμαι πάντα με τους δυνατούς, για να αρπάζω κι εγώ».

Και τώρα ζητάς να πεθάνει ένας 21χρονος που στα 15 του χρόνια -ακριβώς έξι χρόνια πριν σαν σήμερα- είδε να ξεψυχάει στα χέρια του ο φίλος του που δολοφονήθηκε από έναν αστυνομικό.

Ποιες ήταν οι επιλογές που είχε ο Νίκος Ρωμανός στη ζωή του, όταν στα 15 του χρόνια το Κράτος δολοφόνησε τον φίλο του;

Τι θα έκανες εσύ αν σου είχε συμβεί αυτό που συνέβη στον Νίκο Ρωμανό;

Αλλά ξέχασα, εσύ είσαι σάπιος.

Εσύ είσαι ήδη νεκρός.

Και θέλεις να πεθάνει και ο Νίκος Ρωμανός.

Για να μη σου θυμίζει με την δική του στάση πως υπάρχει και ο δρόμος της αξιοπρέπειας. Ο δρόμος που εσύ έχασες για πάντα.

Ο Νίκος Ρωμανός, έστω και εν αγνοία του, είναι σε ελληνικό δρόμο· δηλαδή, σε ανθρώπινο δρόμο. Στον δρόμο που οι Έλληνες έχασαν πολλά χρόνια πριν.

Ο Νίκος Ρωμανός λέει με την στάση του «Ελευθερία ή θάνατος».

Δεν είναι ο Νίκος Ρωμανός που πεθαίνει. Είναι η Ελλάδα που πεθαίνει.

Όσοι μισούν τον Νίκο Ρωμανό, μισούν την Ελλάδα.

Όσοι ζητούν να πεθάνει ο Νίκος Ρωμανός, ζητούν να πεθάνει η Ελλάδα.

Ο Νίκος Ρωμανός είναι η Ελλάδα.

Να ζήσει ο Νίκος Ρωμανός, για να ζήσει η Ελλάδα.

(Στον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, με την ευχή να κάνει πολλά χρόνια να συναντήσει ξανά τον Νίκο Ρωμανό. Όταν το Κράτος δολοφονεί τον φίλο σου μπροστά στα μάτια σου, κάθε υγιής άνθρωπος θέλει αυτός ο άνθρωπος να ζήσει για δυο ανθρώπους· να ζήσει και για τον δολοφονημένο φίλο του. Κάθε υγιής άνθρωπος ξέρει πως ο Νίκος Ρωμανός είναι γιος του, εγγονός του ή αδελφός του. Αν το ελληνικό κράτος καταφέρει έξι χρόνια μετά την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου να δολοφονήσει και τον Νίκο Ρωμανό, να μην κάνει το ίδιο λάθος: οι πρώτοι που θα πρέπει να συλλάβει είναι τα παιδιά που θα έχουν στον ώμο τους το φέρετρό του. Και να τα εκτελέσει επί τόπου.)

 

Toυ Πέτρου Κατσάκου

Τα έξυπνα ρομπότ θα εξαφανίσουν τον άνθρωπο λέει ο Στίβεν Χόκινγκ. Κι αναρωτιέμαι καθώς περπατώ στους δρόμους του κέντρου, αυτά τα πάνοπλα ρομπότ που βρίσκονται σε κάθε γωνία τι ήρθαν να εξαφανίσουν; Για «πρωτόγονες» μορφές τεχνητής νοημοσύνης μιλά ο διάσημος αστροφυσικός και προσπαθώ να αντιληφθώ ποιος τρόπος σκέψης καθοδηγεί τη λειτουργία αυτών των «ρομπότ» που με μηχανικές κινήσεις και μηχανιστική πρακτική απωθούν, χτυπούν, απειλούν και ποδοπατούν ό,τι βρίσκεται μπροστά τους. «Η τεχνητή νοημοσύνη συνιστά τη μεγαλύτερη υπαρξιακή απειλή για την ανθρωπότητα» συνεχίζει ο Χόκινγκ, περιγράφοντας σε άλλο επίπεδο έναν μηχανισμό καταστολής που έχει μετατραπεί σε έναν τρομακτικό μηχανισμό επιβολής της κοινωνικής ακινησίας.

 

Δεν μπορώ να αντισταθώ στο κύμα τρόμου που με κυριεύει κοιτάζοντας τη φωτογραφία που απεικονίζει το πόδι του «ρομπότ» να ακινητοποιεί το αναπηρικό καροτσάκι ενός ανθρώπου και ταυτόχρονα να απενεργοποιεί τα εναπομείναντα αντανακλαστικά μιας κοινωνίας. Με αυτή την τόσο απλή, μα συνάμα κτηνώδη κίνηση το «ρομπότ» κατάφερε να επιβληθεί σε έναν πιο αδύναμο οργανισμό. Δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει κανένα από τα μέσα που διαθέτει στο οπλοστάσιό του. Δεν χρειάστηκε να τον πνίξει με ουσίες, να του ανοίξει το κεφάλι, να του τσακίσει ένα κόκκαλο. Απλά και με μια μόνο κίνηση το «ρομπότ», εκμεταλλευόμενο την κινητική αδυναμία του αντιπάλου, κατάφερε να τον θέσει εκτός μάχης γλυτώνοντας παράλληλα και την κατακραυγή που θα εισέπραττε σε περίπτωση που είχε παρασυρθεί σε ένα από τα γνωστά μεμονωμένα περιστατικά που κατά καιρούς πέφτουν στην αντίληψη των «χειριστών» του.

Έτσι λοιπόν, το «έξυπνο ρομπότ», χωρίς να χρειαστεί να λερώσει τα χέρια του με αίμα ή να μολύνει την ατμόσφαιρα με τις δηλητηριώδεις αναθυμιάσεις του μεταλλικού του περιβλήματος, κατάφερε να επιβάλει την τάξη και την κτηνώδη του ανωτερότητα επί ενός εκ φύσεως αδύναμου. Με διοικητικούς όρους το όργανο - “ρομπότ” έπραξε τα δέοντα και ουδείς λόγος συντρέχει για τον ψόγο αυτού. Αν είχε, για παράδειγμα, τσακίσει το κεφάλι ενός ΑμεΑ θα γινόταν και μια ΕΔΕ. Αλλά τώρα ποιος να κατηγορήσει το «ρομπότ» και τι να του προσάψει; Τη δουλειά του έκανε και μάλιστα χρησιμοποιώντας την ελάχιστη επιτρεπόμενη βία. Κι όμως, είναι αυτή η ελάχιστη επιτρεπόμενη άσκηση βίας που «συνιστά τη μεγαλύτερη υπαρξιακή απειλή για την ανθρωπότητα» όπως λέει και ο Χόκινγκ και ελπίζω να μην είμαι ο μόνος που την αντιλαμβάνεται.

ΑΥΓΗ - 5/12/2014

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου

 

 

 

Απόψεις

loading...

Άλλα νέα

loading...

Συνέβη στο Γαλάτσι

loading...