e-Galatsi

σερφάροντας στο Γαλάτσι

Toυ Πέτρου Κατσάκου 

Τους έβλεπα να τερματίζουν. Καταπονημένοι, μα χαμογελαστοί. Τους έβλεπα και κατά βάθος ζήλευα. Τους παρατηρούσα και σκεφτόμουν τα εκατομμύρια των μαραθωνοδρόμων που, παρά τον ιδρώτα που έχουν χύσει ώς σήμερα, δεν έχουν αξιωθεί να δουν τις κερκίδες του Καλλιμάρμαρου. Γιατί ο δικός τους και δικός μας Μαραθώνιος δεν διεξάγεται στην κλασική, όπως τη λένε, διαδρομή, μα μέσα σε ένα σκοτεινό τούνελ όπως συνηθίζουμε να αποκαλούμε τον εξαντλητικό αυτό αγώνα που μας έβαλαν με το ζόρι να τρέξουμε. Ασθμαίνοντας να καταπίνουμε καθημερινά τα χιλιόμετρα και η γραμμή του τερματισμού να μη φαίνεται πουθενά. Μονάχα υποσχέσεις πως τάχα κοντεύουμε κι όλο να απομακρύνεται το νήμα από τα μάτια μας. Καταδικασμένοι να τρέχουμε υπό το άγρυπνο βλέμμα των κριτών, μην τάχα και παραπατήσουμε, μην τυχόν και λοξοδρομήσουμε από τη γραμμή που μας χάραξαν να ζήσουμε τρέχοντας.

Ένα ασταμάτητο τρέξιμο να προλάβουμε τη δόση, να προλάβουμε να μεταρρυθμιστούμε, να προλάβουμε να γίνουμε επιτέλους άνθρωποι, όπως μας φωνάζουν τα φερέφωνα από τα μεγάφωνα. Και το χρονόμετρο να τρέχει. Να τρέχει και να γράφει χαμένες ώρες, σπαταλημένες μέρες και χρόνια άδικα χαραμισμένα σε έναν μαραθώνιο φτώχειας και εξαθλίωσης. Με μικρές μονάχα στάσεις σε γκισέ τραπεζών και εφοριών. Να καταθέτεις και την τελευταία σου ανάσα και φτου κι απ' την αρχή. Για έναν ακόμη γύρο. Για ένα ακόμα χιλιόμετρο ώς την οριστική έξοδο που όλο και δήθεν πλησιάζει.

Και οι μαραθωνοδρόμοι να τρέχουν κόντρα στον χρόνο και κόντρα στον διπλανό τους γιατί έτσι αυξάνεται λέει ο ανταγωνισμός και το θέαμα γίνεται ελκυστικότερο στην οθόνη. Να διαγκωνίζονται οι δρομείς. Να βάζουν τρικλοποδιές ο ένας στον άλλον για το ποιος θα γλιτώσει τη χλεύη της εξέδρας και τις φωνές των κριτών. Ο ένας ενάντια στον άλλον και ο καθένας μόνος. Κι όποιος πέφτει να μένει εκεί, αβοήθητος, καταμεσής στην άσφαλτο. Όσο λιγότεροι μένουν στον αγώνα τόσο καλύτερα. Βλέπεις, το τούνελ της διαδρομής είναι στενό και δεν μας χωράει όλους. Μόνο οι δυνατοί θα τερματίσουν. Μονάχα όσοι προσαρμοστούν θα δουν μια μέρα το Καλλιμάρμαρο και θα κρεμάσουν στο στήθος το μετάλλιο της κανονικότητας.

Όσο γι' αυτούς που λύγισαν στα μισά, η πολιτεία θα φτιάξει μια μέρα ένα μνημείο πεσόντων Μαραθωνοδρόμων για να μαθαίνουν και οι επόμενες γενιές πως όποιος δεν προσαρμόζεται παθαίνει.

 

ΠΗΓΗ:ΑΥΓΗ - 12/11/2014

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου

Του Ε.Π.

Στη πόλη μας υπάρχουν διαφόρων ειδών συλλογικότητες,με διαφορετικές φυσιογνωμίες και  στόχους.Απαραίτητες και χρήσιμες όλες,με περισσότερο ή λιγότερο έργο.Υπάρχουν Πολιτιστικοί,Αθλητικοί,Εξωραιστικοί,Οικολογικοί Σύλλογοι,Σύλλογοι για την σωτηρία της χελώνας ,Σύλλογοι για την διατήρηση της πανίδας & Χλωρίδας ,Σύλλογοι για τον Πολιτισμό κ.λ.π.

Μια ξεχωριστή όμως  συλλογικότητα στη πόλη μας,όπως και σε άλλες πόλεις ,είναι  τα Κινήματα .Πολλά από αυτά τα κινήματα γιγαντώθηκαν- όπως οι χωρίς μεσάζοντες,  το Κίνημα κατά των πλειστηριασμών, το Κίνημα για την επανασύνδεση της ΔΕΗ,το Κίνημα για την διατήρηση του Δημόσιου χαρακτήρα των ελεύθερων χώρων- τα τελευταία μνημονιακά  χρόνια λόγω της οικονομικής κρίσης και της εξαθλίωσης της κοινωνίας.Τα κινήματα αυτά με τη μαχητικότητά τους, τις διεκδικήσεις τους για μια καλύτερη ζωή, την οριζόντια οργάνωσή τους και την άμεση δημοκρατία, τη βαθιά αφοσίωσή  τους στην αξία της συμμετοχής στα κοινά και στην αξία της αλληλεγγύης, κατάφεραν και καταφέρνουν να δίνουν κάποιες λύσεις που ανακουφίζουν την δοκιμαζόμενη κοινωνία,ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που απέτρεψαν το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

Έτσι και στη πόλη μας,πολύ πριν του μνημονίου,δημιουργήθηκε το "Κίνημα Φορέων και Πολιτών" ενάντια στο ξεπούλημα του Ολυμπιακού Γυμναστηρίου Γαλατσίου(ΠΑΛΑΙ). Ένα Κίνημα χωρίς κομματικές αποχρώσεις,που αγωνίζεται για τον Δημόσιο χαρακτήρα του ΠΑΛΑΙ,για έναν χώρο Αθλητισμού και Πολιτισμού,που θα αποδοθεί στους φυσικούς ιδιοκτήτες του,τους πολίτες του Γαλατσίου και των όμορων Δήμων.

Και ξαφνικά εμφανίζονται κάποιοι,που ενώ  εδώ και χρόνια η μοναδική σχεδόν αγωνιστική   δραστηριότητά τους είναι η κατάθεση στεφάνων στις εθνικές γιορτές και τα πανηγυρο-γλέντια, αρχίζουν να μιλούν για καπέλωμα των αγώνων ενάντια στο ξεπούλημα του ΠΑΛΑΙ, από κάποια κόμματα,από κάποια πρόσωπα ή κάποιες θεότητες.

Και όχι μόνο.Μιλούν για καπέλωμα και απαιτούν για την συνδρομή και την συμμετοχή τους στα πανηγυράκια που στήνονται, να μην εμφανίζεται το όνομα του Κινήματος,αν δεν μπει στις φωτεινές ταμπέλες  και το δικό τους "ονοματάκι"..Πρώτη μούρη στα πανηγύρια και τις φιέστες,εξαφανισμένοι όμως από τους καθημερινούς αγώνες...

Αυτό,αγαπητοί κατά τ' άλλα  συμπολίτες, λέγεται υποκρισία.

 

 

Του Ίκαρου Πετρόπουλου                          

Τη τελευταία 5/ετία το ΜΕΤΡΟ "ερχόταν" στο Γαλάτσι ως γραμμή V2 ,ανάλογα με τις επικοινωνιακές ανάγκες τους . Μέχρις ότου ο Υπουργός ΧΡΥΣΟΧΟΊΔΗΣ, παρουσία της Διοίκησης της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ και τεσσάρων Δημάρχων, ανακοίνωσε ότι, επί τέλους, έρχεται στο Γαλάτσι, τώρα ως γραμμή Νο 4,σε πομπώδη συνέντευξη συνοδευόμενη από τα παρακάτω ΘΑ:

  • Το Δεκέμβριο οι ενδιαφερόμενοι ΘΑ υποβάλλουν εκδήλωση ενδιαφέροντος.
  • Οι οικονομικές προσφορές ( ανάδοχος του έργου)ΘΑ ανοιχτούν το επόμενο φθινόπωρο
  • Η έναρξη των εργασιών ΘΑ γίνει το καλοκαίρι του 2016
  • Η κατασκευή του έργου ΘΑ διαρκέσει επτά χρόνια ήτοι, ΜΕΤΡΟ στο Γαλάτσι το 2022

Αυτά από τον κ. Υπουργό. Να τον πιστέψουμε; Ποιες αντικειμενικές προϋποθέσεις υπάρχουν ότι αυτές οι ανακοινώσεις συμβαδίζουν με τη πραγματικότητα; Ποιες οι εμπειρίες από αντίστοιχους προγραμματισμούς και ανακοινώσεις ( π.χ. μετρό Θεσσαλονίκης ) ;Πόσα ακόμη χρόνια να προσθέσουμε αν εκτιμήσουμε τη πολιτική σκοπιμότητα ,τα διάφορα εμπόδια με πρώτο την διακοπή της χρηματοδότησης ( όταν αυτή εξασφαλισθεί ),την ανεύρεση αρχαίων κλπ,

Στη χρηματοδότηση τώρα:

Δεν εντοπίζουμε κάτι συγκεκριμένο. Κατά τον Υπουργό το κόστος του έργου( 1,2 δις) ΘΑ καλυφθεί από το νέο ΕΣΠΑ ( ΣΕΣ 2014-2020 ( 500 εκ. ) και τα υπόλοιπα από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα επενδύσεων, που, όμως, ’’είμαστε στο στάδιο των συζητήσεων’’. Ο προγραμματισμός συνεπώς του κ. Υπουργού έρχεται αντιμέτωπος με την έλλειψη χρηματοδότησης .Προς τι λοιπόν αυτές οι πομπώδεις ανακοινώσεις που, λογικό θα ήταν, να περιμένουν τις σχετικές εγκρίσεις, αν τελικά υπάρξουν. Μήπως για την δημιουργία εντυπώσεων ; Μήπως επειδή πάμε για εκλογές; Μήπως πάμε να στήσουμε εγκαίνια μόνο;

Διαπίστωση: Το τελευταίο καιρό συχνά – πυκνά έβγαιναν στον αέρα ανακοινώσεις επικείμενης έγκρισης χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για τη γραμμή v 2. Κι όμως πριν λίγες ημέρες ( 17 – 19/9/14 ) οι πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος της Τράπεζας ήρθαν στην Αθήνα και υπέγραψαν συμβάσεις με ΔΕΗ .Υπέγραψαν και με την ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ για την επέκταση ,όμως, της γραμμή προς Πειραιά και Αγία Μαρίνα .Όχι για Γαλάτσι.

Αναμφίβολα πρόκειται για έργο που όλοι θέλουμε να γίνει., Είναι ,όμως, έργο με απροσδιόριστο χρόνο ολοκλήρωσης και με επιπτώσεις.

Να μη ξεκινήσουν τίποτα έργα για το στήσιμο εγκαινίων και μόνο, με εν συνεχεία ανενεργά εργοτάξια στο κέντρο της πόλης που θα καταστήσουν δύσκολη έως αφόρητη τη ζωή στο Γαλάτσι. Ο σχεδιασμός των δύο σταθμών στο παλιό τέρμα με μετακίνηση του μνημείου εθνικής αντίστασης (είσοδος) και απαλλοτρίωση των Goodys (έξοδος ) και στη Βέικου – Τράλλεων ο δεύτερος ,σε συνδυασμό με τις φήμες για το χώρο του παρκινγκ, φήμες που έχουν .. ουρά ακατανόητους συμψηφισμούς , συνεπάγονται μεγάλες ανατροπές ακόμη κι αν ο δια χειλιών Χρυσοχοϊδη, προγραμματισμός αποδειχθεί σωστός. Ανατροπές, όχι μόνο στο κυκλοφοριακό της πόλης, αλλά στα εισοδήματα, στην εμπορική κίνηση ,στη βιωσιμότητα των σημερινών καταστημάτων κ.λπ..

Γι αυτά όμως, στο επόμενο.

Με ανακοίνωσή της η "Πρωτοβουλία Πολιτών Γαλατσίου",ζητά να ακυρωθεί ο διαγωνισμός ξεπουλήματος του ΠΑΛΑΙ από το ΤΑΙΠΕΔ και να δοθεί στους κατοίκους και τα αθλητικά σωματεία..