e-Galatsi

σερφάροντας στο Γαλάτσι

Αγαπητέ κε Πετρόπουλε, με ενδιαφέρον διάβασα το  άρθρο σας στο e-galatsi περί της μη καθόδου στις δημοτικές εκλογές.

Θα ήθελα λοιπόν κι εγώ ένας μικρός και ασήμαντος πρώην υποψήφιος στις δημοτικές του 2014 να απαντήσω στο ίδιο ερώτημα πιστεύοντας, ότι πιθανόν εκφράζω και αρκετούς άλλους μικρούς κι ασήμαντους πρώην υποψήφιους, που επέλεξαν συνειδητά να μην κατέβουν στις δημοτικές εκλογές παρότι είχαν προτάσεις από διαφόρους συνδυασμούς.

Θα ξεκινήσω λοιπόν λέγοντας, ότι για τους περισσότερους από μας η κομματική πειθαρχία στις  δημοτικές εκλογές (αν εξαιρέσουμε πολύ μικρό ποσοστό δημοτών) δεν υπάρχει ως έννοια και κάθε αναφορά σε κόμματα και παρατάξεις προκαλεί γέλωτα. Είτε το θέλουμε είτε όχι (και αποδείχτηκε τρανώς στο Γαλάτσι μας) η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου έχει άλλα κριτήρια από την κομματική τοποθέτηση του υποψήφιου δημάρχου.

Ο κόσμος βαρέθηκε τους δοτούς εκ των άνω υποψηφίους και αυτό επίσης φάνηκε στο Γαλάτσι. Επίσης ο κόσμος είναι δεδομένος και δεν μπορούμε να τον αλλάξουμε κάποιοι, που θεωρούμε τους εαυτούς μας γνώστες όλων των θεμάτων της πόλης και πιστεύουμε στο απόλυτο της ορθής κρίσης και σκέψης μας. Ο κόσμος προτιμά τον δήμαρχο που θα του μαζεύει τα σκουπίδια στην ώρα τους, που θα διατηρεί την πόλη καθαρή, που θα είναι προσιτός και ευγενικός με φίλους και εχθρούς, που θα κατεβαίνει στο δρόμο να ελέγχει τους εργάτες κλπ...Κάποτε στη Νίκαια ο Στέλιος ο Λογοθέτης καβαλούσε το ποδήλατο στις 6 το πρωΐ και γύριζε όλα τα δρομάκια της Κοκκινιάς να δει αν όλα είναι καλά. Αυτός ο δήμαρχος κέρδιζε άνετα τις εκλογές με ποσοστά ρεκόρ.

Το 62% του δημάρχου Γαλατσίου στον 1ο γύρο όσο και να υπάρχουν ενστάσεις από κάποιους, κάτι δείχνει. Και αν πρέπει κάτι να αναδειχθεί είναι οι ευθύνες αυτών, που δεν μπορούν να χωρίσουν δύο γαϊδάρων άχυρα και θέλουν όλοι το δικό τους βιλαέτι, ακόμη κι αν ο λαός, τους έχει απορρίψει πολλές φορές. Πρέπει όλοι όσοι έχουν στο μυαλό εναλλακτικές προτάσεις και ιδέες, να αποφασίσουν να συσπειρωθούν κόντρα σε κομματικές και ιδεολογικές αντιπαραθέσεις, και να αφήσουν χώρο σε νέους ανθρώπους, γιατί η εποχή έχει αλλάξει και η αφίσα με την μπατανόβουρτσα δεν λέει πολλά στον σημερινό πολίτη. Πρέπει όλοι να καταλαβαίνουν πότε πρέπει να αποχωρούν πραγματικά και όχι ελέγχοντας από πίσω τις κινήσεις κουνώντας τα νήματα, μετατρέποντας σε μαριονέτες όσους βγαίνουν μπροστά. Και τέτοιοι υπάρχουν πολλοί σε όλες τις παρατάξεις.

Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι που χρειάζονται, ως σοφοί Νέστορες, να δίνουν τις γνώσεις και τις εμπειρίες, όμως το έργο πρέπει να το αναλάβουν καινούργια πρόσωπα, άφθαρτα με ιδέες και όρεξη. Μόνο που πολλές φορές αυτά τα νέα πρόσωπα με τις φρέσκιες ιδέες, σπάνε τα μούτρα τους όταν εισέρχονται στα ενδότερα των συνδυασμών, παρατάξεων και κινήσεων μιας και η νοοτροπία του φύλαρχου υπάρχει ακόμη έντονη σε πολλούς. Ελπίζω να έδωσα μια μικρή εξήγηση λοιπόν στο γιατί αρκετοί δεν επέλεξαν αυτή τη φορά την έκθεση στις δημοτικές εκλογές...

Φιλικά Γιάννης Τράπαλης

 

Διαβάστε το άρθρο  Γιατί δεν κατέβηκες στις Δημοτικές Εκλογές?  του 'Ικαρου Πετρόπουλου

Άχαρο το ίδιο ταξίδι, όταν η ίδια η κοινωνία, μας έχει ξεπεράσει ( εκλογικό αποτέλεσμα )!

Με ρώτησες : 

<< Γιατί δεν κατέβηκες  στις Δημοτικές  εκλογές;                                                                                       
Εφόσον παίρνεις θέση για τα προβλήματα της πόλης,κι όχι μόνο, θίγεις τα κακώς κείμενα ,δυσαρεστείς αρκετούς κατέχοντες αξιώματα και τους κολλητούς τους,γενικά ο λόγος σου δεν είναι πάντοτε εντός της καθεστηκυίας τάξης των πραγμάτων.

Το λογικό θα ήταν να επιδιώξεις την υλοποίηση ορισμένων τουλάχιστον , με την συμμετοχή σου στο Δημοτικό  στερέωμα της πόλης...

Μεταξύ,πολλών άλλων  λόγων ,καταφεύγω σε έναν μόνον :

Γιατί δεν ανέχομαι να βλέπω συμπολίτες και φίλους,για χρόνια συστρατευμένους  σε κοινούς αγώνες, τώρα διασκορπισμένους σε διάφορα εκλογικά περίπτερα,να ανταγωνίζονται ,να διχάζονται, αντί να συμπορεύονται. Και  αύριο, συρρικνωμένοι στο Δημοτικό Συμβούλιο, να δίνουν την ίδια  μάχη που δεν είναι μάχη! 

Γιατί το λογικό θα ήταν οι αποδεδειγμένα ανιδιοτελείς  αγωνιστές της ζωής,  σε αντιδιαστολή με όσους πορεύονται με εγωκεντρισμό ,να βρίσκονταν στο ίδιο μετερίζι,όσον αφορά τα τοπικά ζητήματα, τα αυτοδιοικητικά .Θα αισθάνονταν  την χαρά της προσφοράς μέσα από την διαφορετικότητα.Γιατί η συμπόρευση στα τοπικά ζητήματα δεν απαιτεί απομάκρυνση από τον κομματικό φορέα.                                               

 Και οι κοινοί αγώνες μας για παιδεία - δημοκρατία, για το παλαι,την δασική αναδασωτέα,την ποιότητα ζωής,την αρωγή στους ανήμπορους,την προστασία των κοινωφελών – κοινόχρηστων χώρων....

Γιατί εμείς,στο Γαλάτσι, παλιότερα ,μπορούσαμε και δίναμε,από κοινού, αυτούς  τους αγώνες, μπροστά σε έναν πανίσχυρο Παπαδιονυσίου  ,και τώρα δεν μπορούμε;    Τότε δεν είχαμε  διαφορετικές  πολιτικοκομματικές αντιλήψεις; 

ΥΓ: Το ελάχιστο θα ήταν , να αρχίσουμε έστω  να συζητάμε.                                                 

Σε περιμενω....

 

Του Ίκαρου Πετρόπουλου

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου

 

     Αντίο....Βασίλη Αποστολίδη

 

 

Όπως μετά από κάθε σημαντική εκλογική διαδικασία, έτσι και τώρα μπαίνω στον κόπο να κάνω την καθιερωμένη πολιτική ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος, βασιζόμενος αυστηρά στα αριθμητικά δεδομένα, αλλά ταυτόχρονα εκθέτοντας την προσωπική μου άποψη τόσο για την πολιτική σημασία του αποτελέσματος όσο και για την κατεύθυνση προς την οποία μοιάζουν να οδηγούνται τα πράγματα.

Να σημειώσω πως πάγια θέση μου είναι, πως οι αναλύσεις αυτές πρέπει να γίνονται με βάση τον αριθμό των ψήφων, ενώ τα ποσοστά πρέπει να αναφέρονται μόνο όταν είναι απαραίτητο να αναφερθούν. Οι ψήφοι είναι άνθρωποι, τα ποσοστά δεν έχουν ψυχή! Αλλά και πάλι -κατά κανόνα- τα ποσοστά που αναφέρονται είναι επί του συνόλου του εκλογικού σώματος και όχι επί των εγκύρων.

Όποιος θέλει αποτελέσματα επί των εγκύρων, μπορεί να διαβάσει τους… πίνακες του Υπουργείου!

Το κείμενο –προειδοποιώ- είναι αρκετά μεγάλο, γι’ αυτό όποιος δεν αντέχει, καλά θα κάνει να μην συνεχίσει! Όποιος αντέξει όμως, πιστεύω πως τελικά θα έχει καταναλώσει μια ολοκληρωμένη, στέρεη λογικά άποψη, με την οποία μπορεί να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει, αλλά μόνο αφού προβληματιστεί στην κάθε παραδοχή της.

Πάμε λοιπόν με το κάθε ένα κόμμα ξεχωριστά και στο τέλος θα γίνει μια γενική εκτίμηση του αποτελέσματος και των προοπτικών.

Η  αντιΣΥΡΙΖΑ   θέση ( εν πολλοίς δικαιολογημένη ),συχνά μονομανία, όλων των πολιτικών δυνάμεων, πήρε μπάλα και την απλή αναλογική που η απελθούσα κυβέρνηση θέσπισε στην Τ.Α με  τον  << Κλεισθένη >>.
Μπορεί οι πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές να διεξήχθησαν με βάση τον  σχετικό νόμο (   4555/18 ),όμως  δεν πέρασε στην κοινωνική συνείδηση ως ένας θεσμός αναγκαίος για την αντιπροσωπευτική  συμετοχή στα όργανα των μειοψηφικών δυνάμεων. Αντίθετα ,όχι μόνον από την Ν.Δ. αλλά και από τις λοιπές δυνάμεις,με πρωτοστατούσα την κ.Φώφη διαμορφώθηκε κλίμα εναντίωσης στον θεσμό που για χρόνια η αριστερά,η κοινωνία, ζητούσε.

Αξιοσημείωτο είναι ότι ακόμη  και οι δυνάμεις της ευρύτερης κομμουνιστικής και μη αριστεράς,δεν δείχνουν να στρατεύονται στην  υπεράσπιση της απλής αναλογικής. Αντίθετα,είτε με την σιωπή τους,είτε με τον ατελή – άνευρο λόγο τους,δείχνουν να μην ενδιαφέρονται για τον θεσμό. Αφήνουν να κυριαρχεί το επιχείρημα της ακυβερνησίας που τόσο πολύ βολεύει το σύστημα. 
Ορισμένοι δεν αποκλείουν λόγους μικροπολιτικούς, δηλαδή πρόθεση αποκλεισμού δυνάμεων που ξεπηδάνε  στα αριστερά τους.

Όμως,τι αριστερά είναι αυτή με τέτοιους υπολογισμούς;

Τι εστί προτιμότερο,να επαίρεσαι γιατί ψήφισες , ένα πολύ αριστερό κόμμα, ή να υπερασπίζεσαι, στην πράξη. την ιδιότητα του πολίτη που ενεργεί και ενίοτε αυτενεργεί;

 Στην σημερινή παθητική  φάση της αδρανοποίησης της κοινωνίας η απλή αναλογική είναι θεσμός, παρά ποτέ, αναγκαίος.
Μετά από τα χρόνια των μνημονίων, η κοινωνία που δείχνει,χωρίς να είναι συμβιβασμένη,αναμένει το καινούργιο,το ριζοσπαστικό,το δημοκρατικά  πατριωτικό. Και το καινούργιο , μέσα από μειοψηφίες,κι όχι μέσα από κατεστημένα σχήματα, μπορεί να προκύψει. Η κοινωνία,για να εγερθεί,  απαιτεί ανανέωση.
Πρώτα,όμως, πρέπει να ανανεωθεί η αριστερά. Ποια, όμως, αριστερά; Αυτοί που μιλάνε στο όνομά της γιατί δεν έρχονται σε μία ανθρώπινη συζήτηση     << περί αριστεράς>> χωρίς ταμπού, χωρίς προαπαιτούμενα ,χωρίς ξεθωριασμένα στερεότυπα; 

 

 

Του Ίκαρου Πετρόπουλου

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου

 

     Αντίο....Βασίλη Αποστολίδη

 

                                                               

Δεν θα σταθώ στους λόγους που ώθησαν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να θεσπίσει την απλή αναλογική. Θα σταθώ στο ότι  το μέτρο ,από την  φύση του ,σκοπεύει στην αντιπροσωπευτικότερη έκφραση της κοινωνίας, στην παροχή της δυνατότητας στις μειοψηφίες  να εκφραστούν στα όργανα και  τελικά να γίνεται η όσμωση με την διασταύρωση των των διαφορετικών απόψεων – θέσεων  και έτσι οι, σε αφασία  κοινωνίες να  αποκτήσουν κάποια κινητικότητα,κάποια  ζωντάνια . Να περιοριστεί η αλαζονεία της πλειοψηφικής εξουσίας . Εκτός και πιστεύει,κανένας, ότι οι προσωπικές πολιτικές των  λαοπρόβλητων  << σωτήρων >> θα βγάλουν από  το τέλμα τις κοινωνίες,ότι οι συντριπτικές πλειοψηφίες ,με την πολιτική τους, προάγουν   τον δημόσιο βίο.

Υπάρχουν ,βέβαια, και εκείνοι που πιστεύουν και το δηλώνουν, ότι οι μεγάλες πλειοψηφίες είναι εκείνες που εξασφαλίζουν αποτελεσματική Διοίκηση. Θέλουν να αγνοούν ότι η εξουσία είναι κίρκη,ότι χωρίς έλεγχο- διαφάνεια λοξοδρομεί και ότι μεγάλα ιστορικά  φάουλ έχουν γίνει στο όνομα της πλειοψηφίας. Άλλωστε μία εβδομάδα απέχει το  << Ωσαννά>> από το << Σταύρωσον >>  

Θα περίμενε κανένας ότι  με την απλή αναλογική μπορεί να μην άνθιζαν πολύ τα λουλούδια στο Γαλάτσι, τουλάχιστον δεν θα συντρίβονταν οι μικροί συνδυασμοί.  Κι όμως έγινε κι αυτό!.

Ως μη ψηφοφόρος του συμπαθούς και ,κατά τα άλλα, εγκάρδιου  Γ.Μαρκόπουλου,του ευχήθηκα <<δύναμη ικανή να διαχειριστεί αυτόν τον θρίαμβο>>. Δεν του είπα,όμως, ότι φαντάζει ευκολότερο να συνεργαστείς υποχρεωτικά με άλλους (έχει  απίθανη γοητεία η  διάφανη και έντιμη  συνεργασία με ``διαφορετικούς``  ), από το να κουμαντάρεις τους ``βαρώνους`` που έχεις σωρεύσει στο ψηφοδέλτιό σου.


Υ.Γ. Στην εποχή του κραταιού Β. Παπαδιονυσίου,μετά από κάθε εκλογικό του θρίαμβο, "έβγαινα" με άρθρο στην εφημερίδα και έκανα εκτιμήσεις.Εισέπρατα την οργή του .Όταν οι καιροί άλλαξαν και ο Β.Παπαδιονυσίου  μέτραγε τα παιδιά του, γίναμε φίλοι.
Αυτή την συνήθεια δεν πρόκειται να την αλλάξω.Οπωσδήποτε το συντριπτικό αποτέλεσμα προκαλεί  ερεθίσματα.Όμως δεν χρειάζεται βιασύνη.Ο << νέος>> Δήμαρχος αναλαμβάνει τον Σεπτέμβρη.

 

Του Ίκαρου Πετρόπουλου

 

Διαβάστε περισσότερα του ιδίου